Podstawy teoretyczne absorpcyjnej spektrometrii atomowej

Atomowa spektrometria absorpcyjna jest chemiczną techniką analityczną używaną do jednoczesnego pomiaru stężenia pierwiastków w próbce. Przyrząd mierzy atomy przy długości fali promieniowania elektromagnetycznego pochłanianego przez interesujące nas pierwiastki. Absorpcja atomowa to technika stosowana do określania stężenia pierwiastków w próbce.

Na czym polega ta metoda?

Metoda polega na zamianie pierwiastka na formę atomową tego pierwiastka, absorbującą fotony o energii równej różnicy energii pomiędzy najwyżej zajętymi i najniżej niezajętymi orbitalami molekularnymi tego atomu. Absorpcyjna spektrometria atomowa jest potężną i wszechstronną techniką analityczną, zdolną do wykrywania bardzo małych ilości jonów metali ciężkich w wielu różnych matrycach. Jest ona często stosowana jako alternatywa dla instrumentalnej analizy aktywacji neutronowej (INAA), innej techniki przeznaczonej do wykrywania i pomiaru pierwiastków promieniotwórczych, gdy ta ostatnia metoda nie jest odpowiednia. Atomowa spektroskopia absorpcyjna jest techniką używaną do ilościowego określenia stężenia pierwiastka w próbce. Teoretycznie, AAS składa się ze źródła światła, które emituje fotony o określonej długości fali lub częstotliwości; komórki zawierającej materiał próbki; oraz filtra atomowego blokującego wszystkie elementy oprócz pożądanego (emisja filtrowana) lub filtra atomowego pochłaniającego wszystkie elementy oprócz pożądanych (absorpcja filtrowana).

Zostaw Odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

trzynaście + dziesięć =